นานแล้วเนอะที่ไม่ได้เขียนเลย

วันนี้ทำไรมั่งเหรอ เหอๆๆ ตื่นตั้งแต่หกโมงครึ่งไปทำงาน กลับบ้านก็เกือบหกโมงเย็น นี่เราทำงานหนักไปไหมเนี้ย เหนื่อยจัง อยากพัก ไปเที่ยวไกลๆๆ แล้วเมื่อไรถึงจะได้ลาอ่ะ เหอๆๆ

คิดถึงพ่อ คิดถึงแม่ คิดถึงพี คิดถึงเพื่อน คิดถึงน้อง คิดถึงทุกคนเลย ไว้ว่างๆๆนิวจะไปเยื่ยมนะ

แล้ว สำหรับเพื่อนที่บวชไปแล้วโดยไม่ได้รู้ข่าวเลย ถ้าไงก้ขออนุโมทนา สาธุ ด้วยคนนะ ไว้สิ้นเดือนจะกลับไปตักบาตรกับหลวงพี่นะค่ะ หลวงพี่เอฟ เหอๆๆ

ตัดผมแล้วเหอๆๆ หลังจากไม่ได้ตัดมาหนึ่งปีเต็มเหอๆๆ ผมสั้นแล้วหน้าบานอ่ะ

เหอๆๆๆๆ

ไม่มีไรจะบอกแล้ว

ฝากข้อความมาให้

ฝากความจริงใจมาถึง

ฝากความห่วงคำนึง
ฝากความคิดถึงให้เธอคนเดียว

เติมน้ำเกลือความห่วงใย

กินพาราแก้ไข้ความเหงา
ทาคารามายเผื่อความคิดถึงจะบรรเทา

คงไม่ทุเลาถ้าไวรัสหน้าคล้ายเธอ

ไม่เคยคิดถึง ไม่เคยเหงา

ไม่เคยปวดร้าว ไม่เคยหวั่นไหว

ไม่เคยรัก ไม่เคยรู้สึกอะไร

ไม่เคยกับใครใคร ยกเว้นเธอ

เก็บน้ำค้างมาเรียงร้อย

จับหิ่งห้อยมาทาสี

แล้วกระซิบบอกเธอคนดี
ว่าวันนี้คิดถึงจังเลย

ความรัก ความผูกพัน จากคลื่นที่เราอยู่ด้วยกันทำให้โอ๋รู้สึกดี และรักตัวเองมากนะ โอ๋รักนิวที่สุดในโลกเล๊ย..ย..ย..ย

ทำไมเราที่เหมือนคนไม่รุ้จักกันไม่มีตัวตนของกันและกัน

ทำไมเราถึงคุยกันได้มากกว่าตอนที่เรารุ้จักตัวตนของกันและกัน

ทำไมเราต้องเอาความรุ้สึกไปผูกมัดกับใครก็ไม่รู้ได้มากขนาดนี้

ทำไมถึงได้รุ้สึกเสียใจที่ได้เจอเขา ทั้งที่ก่อนหน้านี้ คิดว่านี้แหละดีแล้ว

ทำไม ทำไม ทำไม ต้องเปลี่ยนไป แค่เพราะรู้จักตัวตน

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อยากดูหนังเรื่องนี้อ่ะ มีคนบอกให้ไปหามาดู

A song to tha sun : เมื่อพระจันทร์รักพระอาทิตย์

เราโชคดีแค่ไหนที่เกิดมาปกติ...

เราโชคดีแค่ไหนที่ไม่ต้องสนใจว่าเวลาของเราเหลืออยู่เทาใหร่....

เราโชคดีแค่ไหนที่เราสามารถเจอกับคนที่เรารักได้ตลอดเวลา....

ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า...กับเวลาที่มีอยู่...