อย่าเขินเวลาได้ยินคำเชยๆ อย่าเฉยทำเป็นไม่เคยสนใจ
อาจฟังเป็นคำไม่ชินหู ใคร บางคนไม่เคยใช้
คนที่บางอย่างคล้ายๆเรา
อาจเป็นว่าเราเข้าใจกันมานาน ผูกพันจนเกินกว่าจะอธิบาย
แต่มีบางคำที่เหมาะสม บางอารมณ์อยากจะใช้
วันนี้มีอะไรจะบอก
ก็คิดอยู่นาน จะหวานจนเธอว่าเชยรึเปล่า
ไม่เหมือนแบบของเรา แตะมือกันเพียงเบาๆก็รู้กัน
เนิ่นนานจนเราอาจลืมคำหวานๆ แต่รู้ ว่ามันอยู่ในหัวใจ
หากมันยังคงอยู่ตรงนั้น คำเชยๆหมดความหมาย
คงไม่มีอะไรต้องบอก
ยังมีความจริงที่เธอไม่รู้ ฉันไม่ได้บอกเธอคิดเองอยู่เสมอ ว่าเธอนั้นเข้าใจ จนมาวันนึงเธอไปจากฉัน แล้วมีใครอีกคน เพราะเธอบอกเหตุผลว่าฉันไม่มีใจ แต่อยากบอกให้รู้ อยากจะบอกเอาไว้ อยากเปิดหัวใจแม้ว่าเธอไม่อยู่รับฟัง รู้ว่าสายเกินไปจะบอก ทั้งรู้ไม่มีประโยชน์ ก็จบไปแล้วจะหวังอะไร แต่ขอให้รู้ความจริงบางอย่างที่ค้าง ที่คาในใจ อยากบอกเอาไว้ ว่ารักเธอ ฉันขอรับไว้ในความผิดนี้เสียใจไปแบบนั้น เพราะผิดที่ฉัน เพราะไม่พูดไป อยากบอกให้รู้ อยากจะบอกเอาไว้ อยากเปิดหัวใจแม้ว่าเธอไม่หยุดรับฟัง 
ชอบมากค่ะ
